Memory Miyerkules S2: Isaw sa Kanto

dalawang piso lang!

Sa San Lorenzo kami nakatira noon. Doon talaga ako lumaki. Simula Grade 2 hanggang matapos ng High School, dun kami namalagi.

Isa sa mga hindi ko makakalimutan na pinupuntahan e yung Barbecue stand ni Tandang. Yun ang pangalan ng may-ari dahil may alaga siyang mga manok na panabong. At suma-sideline siya ng pagtitinda ng barbecue.

isaw ng manok

ninakaw ko ang photo sa metromanilabarkada.com

Isaw ang paborito ko na binibenta niya.

Yung estante niya, isang de kahoy na parang cabinet na may plastic cover na pantakip para hindi langawin. Medyo  malabo na yung plastic cover dahil sa mantsa ng dugo. Walang nagbabantay ng estante. Honesty system kami doon. Kukuha ka ng gusto mo, dadalhin sa may gate nila at isasalang mo sa ihawan.

Bahala ka na rin kung kelan mo kukunin. Kung gusto mong tostado, patagalin mo sa ihawan. Kung gusto mo na sakto lang, ikaw rin ang bahala. Basta andun yung isang ale na walang humpay sa pagpaypay at pagpahid ng espesyal na sarsa.

Syempre andun din ang garapon na may special vinegar with complete spices. Lahat ng barbecue stops may ganyan. Kung take out ang order mo, may nakahanda na na sawsawan para sayo.

Ang pinakanakakatuwa ay ang presyo ng isaw. Dalawang piso kada stick. Kapareho lang ng dami ng isaw na nakikita ko ngayon sa Makati na may presyo na six pesos. 200% difference.

Saan kaya galing ang isaw ni Tandang?

Memory Miyerkules ang tawag sa aking proyekto para ibahagi ang kwento ng buhay ko na may kinalaman sa sitwasyon ko ngayon. Bukod sa pagbibigay ng maiksing intro para sa mga susunod na blogpost, layunin din nito na maibahagi ang aking talambuhay.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *