Memory Miyerkules Takas

Isang boring na klase sa business administration ang napasukan ko. Ang upuan ko, pangalawa sa dulo malapit sa pinto. Sobrang boring magturo ng propesor. Nakaupo lang siya sa harapan at tuluy-tuloy ang pagi-ingles gamit ang mga salita na siya lang at mga scholars ang nakakaintindi. 

Basta hindi ko maintindihan. Business models ata ang trip niyang pag-usapan. Kung nauso ang Flappy Bird noon, naka-300 na siguro ako.

Kaya naman matapos mag check ng attendance ng propesor, pipilitin ko na makinig sa loob ng dalawang oras sa mga boses niya na hindi pwede sa radyo. Walang tono, walang intonation, walang tempo, wala lahat. Mag-uuwian ang mga tao pag lumaban siya sa Fliptop.

Pagka-kalahati na ng klase, ti-tyempo na ang katabi ko. Tatayo siya at magbabanyo, pero after 30 minutes pa siya babalik. Minsan, hindi na bumabalik. Nakaka-inggit ang ginagawa niya dahil kaya niyang tumakas sa ganoong mga klase ng pagkakabilanggo.

Isang araw, sinubukan ko rin ang ginagawa niya. Walang tanung-tanong, tumayo ako at naglakad sa labas na parang wala lang. Plano ko talagang mag-CR lang pero napadaan ako sa canteen, nakakita ako ng Mongolian at napa-order ng isang set. Kumain ako.

Nung kuhaan na ng grades, kulang ako ng isang quiz.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *