Nakapunta na ba kayo sa Munting Buhangin Beach Resort sa Nasugbu Batangas? Sobrang simple lang ang pagpunta doon.
Dahil wala naman akong kotse, nagcommute lang kami papunta. Eto ang step by step procedures kung pano pumunta:
1) Magpunta either sa Baclaran kalsada o sa Coastal Mall.
2) Mag-abang ng Mindanao Express na bus na biyaheng Nasugbu.
3) Sumakay at magbayad. Maglaan ng 200 pesos dahil may sasakay na nagbebenta ng burger sa may bandang Cavite.
3) Mag-antay ng halos dalawa hanggang taltong oras kapag peak hours.
4) Bumaba sa bayan ng Nasugbu, pumasok sa Jollibee para maki-CR. Pumasok na rin sa 7-11 para bumili ng kung anu-anong gustung baunin sa beach.
5) Makipagusap sa tricycle at makipagtawaran ng presyo. 200 ang going rate papunta sa Munting Buhangin. Pwede mo pababain hanggang 150.
6) Sumakay sa tricycle. Pagdating sa destinasyon, makipag-usap sa mga tao doon para makakuha ng magandang lugar.
7) Kumain, Lumangoy at mag-enjoy.
*Paalala: walang istasyon ng bus sa Buendia na diretso sa Nasugbu. Wag mo nang ipagpilitan.
Eto nga pala ang pictures namin:
Para next year, marunong ka na magpunta!
Matagal ko na pinapangarap na magkaroon ng Savings account. Para naman hindi pang estudyanteng style ang ginagawang kong pagtitipid gamit ang 10 litre mineral water bottle. Maliit daw kasi ang nasi-save pag ganun ang style mo.
Kaya nang pumasok ang 13th month pay, sinigurado ko na ang fraction nito ay gagamitin ko pambukas ng savings account sa bangko.
Ang napili kong bangko; Philippine Savings Bank, aka PS Bank.
« Read more … »
Binyag ni Rainbow noong Saturday, Oct. 17. Anak siya ni [KnP] #2 aka Loveless at ni Camilla. Nag ninong ako at nagdala ako ng malaking regalo. Sana nagustuhan nila.
Doon sa Sanctuario de San Antonio sa may Forbes siya bininyagan. Maganda dun kasi may kwarto sila na reserved for binyag lang talaga.
Kahit late kami, late din naman nag-umpisa, kaya ok lang siguro.
« Read more … »
Birthday ng tatay ko. Kahit gabi na ako nakauwi dahil sa paggawa ng mga tasks, naabutan pa rin namin siya na naghahanda na para magsimba. Siyempre, dalawa sila ng nanay ko na magsisimba.
Taun-taon ko talagang nakakalimutan ang tunay na araw ng bertday ng tatay ko. Ang naaalala ko kasi noong bata ako, kung kailan kami pwede lumabas, yun ang bertdey ng tatay ko. Kaya tuloy nalilito ako kung September 4, 5 o 6 ang bertdey niya. Basta alam ko, September, at kapag sinabi ng nanay ko na bertdey ng tatay ko, sure yun, bertdey nga ng tatay ko.
Simple lang magcelebrate ang tatay ko ng bertdey. Dapat lang meron pansit, meron ice cream (sponsor ng kuya ko), may cake (sponsor ako), at kumpleto ang lahat sa oras na pagsasaluhan ito. Wala naman gaanong nagaganap na inuman, sayawan, o kung anu-ano pa na nakikita sa mga bertdeyan. Ok na sa tatay ko ang simpleng kaarawan.
Ngayon nga, meron siyang kasabay na celebration sa may kapitbahay, at kahit bertdey niya, nangangapitbahay pa rin sila sa oras ng tanghalian para dun makikain. Wala naman kaso sa tatay ko yun.
Sa simpleng buhay bg tatay ko ngayon, nakikita ko ang kasiyahan na nabibigay ng pamilya. Hindi na bale kung wala kaming litson na pinagsasaluhan, ok lang kung handa ng kapitbahay ang kinakain namin. Basta ang importante, kumpleto kami at nagsasalu-salo.
Para sa tatay ko, walang nang mas sasarap pa sa hapunang pinagsasaluhan ng lahat.
Sa wakas, after 2 week of waiting, nakuha ko na rin ang bundle na gusto ko; bagong cellphone at bagong number. Ginusto ko talaga to, at alam kong costly siya para sa iba, ayoko na ng hassle.
Nasira kasi ang cellphone ko na Nokia 6300 china edition. Nung dati, yung number 7 lang niya ang hindi gumagana, therefore wala akong letters PQRS. Pagkatapos ng ilan pang pagsubok, ayun, bumigay na rin. Ayaw na niya magcharge. Kapag sinasaksak mo, para na siyang christmas light. Wala nang kwentang ipaayos pa.
« Read more … »
Manila Time
