Category Archives: Kwentong Araw Araw

sumakay ako ng bus. may nakita akong pulubi, bumili ako ng payong, nothing special. just wanting to write about it.

Millenials Get Hurt Pag Ginawa Mo Sa Kanila Ito

Panahon na ng mga millenials. Makabago na, at kung may kagalit kang millenial, dapat alam mo kung ano ang nakaka-hurt sa kanya.

Na-Hurt ako dun ah

Na-Hurt ako dun ah

Nakikinig ako kagabi ke Papa Jackson at Kuya Chico sa 106.7 kagabi. Para sa hindi nakakaalam, nasa Energy FM na po yung dalawa. Si Papa Jackson yung dating Papa Jack ng Love Radio. Si Kuya Chico naman yung dating Chico Loco ng Yes FM! Kinupkop na sila ng Strata 2000 at ni Mam Becca.

Isa sa mga caller ni Papa Jackson e may problema dun sa jowa niya. LDR daw kasi sila. Alam mo naman sa LDR, precious ang bawat line ng communication; at ang pinakamurang line of communication ay ang Facebook.

Kaya naman ang reklamo nung caller e yung jowa niya na kada na lang mag-aaway sila ay hindi lang siya ina-unfriend, bina-block pa. Dahil nga LDR sila, hindi mapuntahan ni kuya ang kanyang jowa. Kapag ganito, kung anu-ano ang pumapasok sa isip mo dahil feeling mo, nabura na sa mundo mo ang jowa mo. Walang trace ng pictures, walang pasts, walang daily photos. Hindi mo na alam ang likes niya, ang common friends niyo, at kung bakat pa rin ang nipple niya sa kanyang swimsuit attire nung summer of 2014.

Burado na siya sa mundo.

Well, sa mundo mo… Dahil nga, naka-block ka!

Gagawa ka tuloy ng 2nd Facebook account para lang makapag-stalk, malaman mo kung totoo nga o bangungot lang na wala na siya. Mas mahu-hurt ka. Sasaktan mo ang sarili mo. Para sa akin, ito ang modern day laslas.

Hahaba pa to.

Pero ang punto ko dito, di ba na-hurt ka kapag ina-unfriend ka? Mas malalim pa ang sugat pag naka-block ka.

Ganyan saktan ang mga millenials. Yung pinsan ko na walang Facebook, walang paki-alam kung iba-block mo siya. Sa kanya kasi, naka-block na kayong lahat bago mo pa siya ma-block.

Sa susunod na may kaaway ako, hindi ako maglalabas ng kutsilyo na parang nakainom lang sa kanto ng Barangay 360, Sta. Cruz, Manila. Sasabihin ko na lang, “Ia-UNFRIEND KITA SA FACEBOOK!”

Mahu-hurt yun, pramis!

Dahil magiging 4,394 na lang ang Facebook friends niya.

Habang may Buhay, may Bawi

Eto na naman tayo sa deadspot sa Kalentong. Kapag napapadaan ako dito pauwi, humihinto ang mobile data ko. Ito yung harap ng Don Bosco Mandaluyong, right after the palengke, kung galing ka ng tulay ng Sta Ana.

Napabaling tuloy ang atensyon ko sa drayber ng jeep at sa kakwentuhan nya. Hindi ko sure kung pasahero lang ang kakwentuhan o talagang friend nya from way back. Usapang operator ng jeep at kung magkano ang kita ng isang Punta-Divisoria na ruta. Mahina daw ang isanlibo sa halfday.

teresa punta

teresa punta

Pag nagcompute ka, hindi nga aabot kung ang lahat ng pasahero e diretcho lang. Pero kung ipapasok mo ang mga kada kanto hinto na akyat baba, titriplehin ang kita.

Sa kalagitnaan ng kwentuhan, nag-abot ng pamasahe ang isang ale. Tinanggap ni kuya drayber ang bayad. Sakto ang pamasahe, wala na dapat sukli. Kaya naman nagtaka ako nang bumunot ng singkwenta si kuya drayber.

Inabot niya dun sa ale ang singkwenta. “ayan, pan-Jollibee mo”.

Hindi na ako nakalingon para tignan kung maganda yung ale. Baka kabit niya, sa isip-isip ko.

“maaga ang pamasko mo a” sabi nun kakwentuhan na pasahero. Siya ang katapat nung binigyan ng singkwenta. Alam niya na sa batang babae na kasama iniabot at hindi sa ale. Na-confirm ko nung nag-Thank you ang boses ng maliit na bata.

“ganun talaga. Mababawi din naman yan.” sagot ni Kuya drayber. Tama nga siguro siya. Pasado alas nuebe na at garahe na ang nasa isip niya. Anong oras kaya siya nagsimula magmaneho at parang nakabawi na siya.

Isanlibo sa kalahating araw. Ayus yun.

“habang may buhay, may bawi” hindi pa tapos sa kwento si kuya drayber. “pag patay ka na, dun lang walang bawi”.

Quotable yun ah.

Tama nga naman siya. Hindi sana ako maniniwala kung hindi lang siya naglabas ng isang bungkos ng kaperahan na sa estimate ko e aabot nga ng isanlibo, o higit pa.

Di bale, makakabawi din tayo.

Life Is Hard. Matigas Ang Buhay

Maraming matitigas na bagay ang naeencounter ko lately sa araw-araw. Yung katigasan nila, hindi biro. Ok lang sana kung by default, matitigas na sila e. Pero kung e ang expected mo dapat e malambot siya, tapos matigas pala, hihinto ng slight ang mundo mo.

At mapapaisip ka na rin kung nasa panaginip ka lang.

Ice 4 Sale .. 3 pesos lang

Ice 4 Sale .. 3 pesos lang

Matigas na yelo. Masaya ako pag matigas na ang yelo na nasa freezer. This means pwede na siya i harvest at gamitin pampalamig ng tubig, ng juice, o ng coke. Mas masaya pa neto, hindi ako ang nagtanim ng water sa ice bag sa freezer. Salamat mami, or dadi, or ate Joan.

Di ko sure kung sino gumawa pero salamat.

Matigas na pader ng bahay. Depende naman ang happiness ko dito.

Pag nauntog ako, o kung sino man bata na inaalagaan ko, bad trip yun. Pero kung ang pader ng bahay ay gagamitin ko para paghampasan ng matigas na yelo, ok sakin yun.

Matigas na upuan sa jeep. Ito ang tunay na badtrip. Hassle to. Ineexpect mo pa naman, malambot yung upuan dahil maganda ang pagkaka upholster ng lumang tarpaulin ng pulitiko. Minsan, tarpaulin ni Coco Martin. Akala mo talaga malambot ang pisngi ng idol mong artista, yun pala, nalimutan palamanan ng foam.

Pwede ba, sais lang bayad ko, matigas po ang upuan niyo manong.

Yung mukha ng ex mo na nangungutang sayo. Kapal talaga beshie. Tindi. Tigas. Badtrip talaga to.

Yung manliligaw ng pinsan mo na nangungutang sayo. Isa pa to dre. Wag na wag mong pauutangin yan kahit bespren pa kayo nung college. Please lang. Pag naging sila, hindi ka na niya babayaran. Pag hindi naging sila, friendship over kayo dahil hindi mo siya inilakad. In other words, hindi ka niya babayaran. Naku KAAAAA!

Kayo, ano pang mga matitigas na bagay ang nae-encounter ninyo? Comment down below.

Karamihan ng Seryoso, Namamatay Sa Atake sa Puso

Nabasa ko lang ito sa isang comment sa most engaged status update ko sa Fb, ang relationship status change.

Sabi mg isang commenter, kapag niloko ko daw si Soprano One, kakantahan daw niya ako ng base. Siguro, gwapo tong si kuya commenter, dahil sa lahat ng tono sa choir, ang bass ang pinakagwapo. Kaya nga naimbento ang AGAWAN BASE (BASS).

So ayun na nga.

Ang naging sagot ko, “kasama ba sa panloloko ang araw-araw na jokes at pagpapatawa?” Hindi niyo naitatanong, kilala ako sa office bilang pinaka sa mga pinaka pagdating sa mga hirit at mga banat.

Dyan binigkas ni kuya commenter ang title ng blogpost na to. Hindi ko alam kung bakit hindi niya sinagot ng diretso ang Yes or No question ko. Hindi naman mahirap sumagot ng Oo. Si Soprano One nga, napa-Oo ko na.

Wala naman tayong point sa post na ito, – bukod sa gusto kong sabihin na hindi ako magsasawang pangitiin ka. Hindi lang si Soprano One pati na rin ang mga nagbabasa ng blog na to.

Isang ngiti sa osang araw, good vibes yun.

Isa pa, gusto ko lang din ipakita ang selfie ko na to. Maganda kasi ang lighting sa kalsada namin kaninang umaga.


Oo nga pala, exception nga pala si Enrile. Hindi siya aatakihin sa Puso kasi, wala naman siya Puso. 

Joke lang sir JPE.