Tag Archives: dasal

Christmas Wishlist December 2013

Haaay sa wakas, pwede na ulit ako makapagsulat. May internet connection na ako dito sa bago kong house sa Sto Nino, Cainta. Let’s Go Mayor Nieto!

Kung gusto mo malaman ang speed ng internet connection mo, punta lang sa http://speedtest.net/.

After more than a month without a blogpost, sisimulan ko ang aking Season 3 sa isang Christmas Wishlist. Marami sa atin ang maraming kahilingan sa Pasko; materyal man o hindi. Hindi na ako magpapaka-ipokrito, hindi po ako beauty queen para magsabi na “All I want for Christmas is WORLD PEACE”.

Come to think of it, kaya siguro nagpalit ng pangalan si Ron Artest para pag nagsabi ang mga beauty queen na gusto nila ng WorldPeace, pwedeng siyang magyabang.

Ano ba yan, andami ko na naman sinasabi. Eto na, hindi ko na patatagalin. Eto ang aking WISHLIST for December 2013.

  1. Pumasok sa Top 3 ang Pepis Cola Team for the month of December 2013.
  2. Shoe Rack para kay milabs. Andami nya raw kasing shoes.
  3. Bagong pantalon c/o BNY Jeans.
  4. Mai-mount na sa wall namin ang aming TV.
  5. Double deck na bed para sa house.
  6. Peace of mind sa mga utang.
  7. Worldpeace.

Out of the blue lang ang mga yan. Kung anu-ano lang ang sinulat ko dito matapos kong mag-shower. Nagmamadali kami dahil may binyagan kami na pupuntahan. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili ko na hindi magsulat.

Maraming salamat po kung mabubuo ko ang wishlist ko. Wag po natin kalimutan na magdasal at magpasalamat.

Amen

Mga EVANGELISTS Sa EDSA

Nakasakay na ba kayo sa isang bus sa EDSA na may nagpri-preach na kung ano. Hindi ko alam kung El Shaddai siya o Iglesia ni Cristo pero ang alam ko, magpri-preach sila.

Simple lang ang scheme, tatayo sa gitna na bus na hindi masikip at magbubukas ng bibliya. Magpapakilala sandali at magbabasa ng kaunting verse. Magpapaliwanag ng kaunti tungkol sa nabasa. Tapos nun ay pipikit at magdarasal ng malakas. Magpapasalamat sa biyaya at hihingi. Ipagdarasal ang lahat ng nasa biyahe ganun na rin lahat ng mga naiwanan ng mga pasahero sa bahay.

Sakto lang naman ang dasalan.

Pero pagkatapos ng maiksing monologue na ito ay mamimigay siya ng ENVELOPE na may nakasulat na “Para sa Simbahan” at “Ang nagbibigay ng bukal sa puso ay pinagpapala ng Diyos”.

Nung una, umaangal pa ako sa mga ganito dahil feeling ko, pine-perahan lang ako.

Pero sa kagaya ko na busy na tao, kahit isang oras sa isang Linggo ay hindi ko na naibibigay para sa Diyos, siguro nga ay nakakatulong ang ganito.

Minabuti ko kanina na imbes na umangal e damahin ang pagdarasal. Wala akong paki-alam kung magkaiba kami ng Religion nung nagli-lead ng prayer, basta ang sa akin, pareho kami na nagdarasal. Pareho kami na nagpapasalamat, nagpupuri, at humihingi. Na kahit sa dalawangpung minuto sa loob ng bus papasok ng trabaho e maramdaman ko naman ang kabutihan na binibigay sa akin ng Diyos ko.

Pagkatapos namin magdasal, naramdaman ko ang gaan sa kalooban. Naramdaman ko ang ngiti sa aking labi na alam ko na may nagmamahal sa akin. Naramdaman ko na hindi nandyan ang mga taong yan para mambwisit, nariyan sila para bigyan tayo ng pagkakataon na mag-isip at magpasalamat sa Diyos; bagay na hindi na natin nagagawa parati.

Pag-abot sa akin ng sobre, nilagyan ko kaagad ng sampung pisong barya. Feeling ko kulang pa yun pero wala din talaga akong maibibigay dahil yun na ang pera ko na pang-yosi at pangchichirya. Sakripisyo na rin yun.