Tag Archives: president

Duterte Curses The Pope, What Happens Now?

Kung huli ka pa sa balita, magbasa ka muna ng Rappler News, o kahit ABS-CBN na lang. Bahala ka kung dun ka sa biased makikibalita.

duterte, hulaan ninyo san galing yung pic.

duterte, hulaan ninyo san galing yung pic.

Matapos murahin ni Duterte ang sitwasyon nung dumating ang Santo Papa sa Pinas at nawiwi siya sa pantalon niya dahil sa traffic, kaliwa’t kanan na ang naging reactions ng mga tao.

Yung iba, nagsabi na hindi na daw nila iboboto si Duterte.

Yung iba, Duterte pa rin daw, pero nagvoice out na
ayaw nila sa ginawa ni Duterte sa Pope.

Yung iba naman, Duterte pa rin. Solid!
Gusto din ata nila ng dalawang asawa at dalawang gelpren.

 

Ngayon, ano na ang mangyayari sa political landscape ng Pilipinas?

Continue reading

Memory Miyerkules: Respeto

Elementary Days.

Ako ang presidente ng section namin noong Grade 5 – Understanding. Hindi ko na maalala kung paano nangyari basta ang alam ko, ako ang naatasan gumawa ng mga bagay bigang leader. Actually, hindi ko sila ginagawa. Dini-delegate ko lang ang trabaho sa mga taong alam kong may talento para gawin ang mga ito.

Dahil mas mabilis matatapos ang work kapag bihasa ang manggagawa. Mas maayos ang trabaho pag specialized ang worker. Mas pulido ang kalalabasan kapag nage-enjoy ang empleyado.

Pero hindi ganoon ang story ng kabilang section; ang Meekness.

Ang alam ko, si John ang binoto nilang presidente noong simula ng school year. Kaso lang, noong ikalawang buwan pa lang, naiba na ang story.

Pinalitan ng kanilang adviser ang si John. Hindi na siya ang nakikita ko pag may meeting ang mga class officers.

Hindi ko alam kung bakit. Ang pinakanasagap ko lang na balita, it was an issue about responsibility. Feeling daw ng adviser, pinaglaruan lang ang botohan. Iniluklok lang ng boys ang isang leader na alam nilang makakasama nila sa kalokohan. Isang leader na pababayaan lang maging magulo ang klase. Isang pinuno na hindi lang pagtatakpan ang tiwali, kundi pangungunahan pa ito.

Ganun din naman ata ako noong elementary days. Actually, hanggang ngayon, medyo ganun din ako. Pero bakit iba ang naging tingin ng aking adviser sa akin?

Siguro, pag adviser na rin ako, makikita ko rin ang dahilan.

Sa ngayon, tinanggap ko na muna ang responsibilidad at ipinangako na gagawin ang lahat sa abot ng aking makakaya.

Memory Miyerkules ang tawag sa aking proyekto para ibahagi ang kwento ng buhay ko na may kinalaman sa sitwasyon ko ngayon. Bukod sa pagbibigay ng maiksing intro para sa mga susunod na blogpost, layunin din nito na maibahagi ang aking

Bagong presidente 2010

Sir, sa totoo lang, hindi naman ikaw ang binoto ko e. Hindi dahil sa wala akong bilib sa iyo. Hindi lang talaga nagtutugma ang priorities natin.

Ganunpaman, mas malaking porsiyento ng populasyon ng Pilipinas ang pumili sa iyo. Hindi ko rin alam kung bakit, pero para sa sistema ng Demokratikong Pilipinas, wala akong magagawa na sumunod.

Mamaya, manunumpa ka na sa harap ng sambayanan. Tatanggapin mo nang tuluyan ang hamon ng panahon. Sa loob ng anim na taon, ikaw ang magmamaneho ng Bus patungo sa daang matuwid.

Sabi ng iba, pare-pareho lang naman yan. Nagbabago lang ang mukha, pero pareho naman ng gawa. Para sa akin, malaki ang pagkakaiba. Pinuno rin akong maituturing. Kadalasan, palpak din akong magdesisyon. Kung mahusay lang ako, ako sana ang nasa lugar mo ngayon.

Ang akin lang magagawa ay manumpa din sa sarili kong paraan. Sumumpa ng katapatan sa bansa pinamumunuan ng anak ng bayani. Sumumpa na tumulong sa pag-unlad ng bayan, sa sarili kong paraan.

Wala naman akong hinihiling na magarbo at espesyal. Tama na sa akin ang maayos na kalsada. maliwanag na lansangan, payapang paligid, kahandaan ng sandatahan sa panahon ng pangangailangan, at mga pagamutan kapag ako ay nagkasakit. Nariyan na yang mga yan para sa akin, pero para sa mga kapatid ko sa iba’t ibang panig ng mundo, sana nariyan rin ang mga ito para sa kanila.

Patas na laban lang ang hinihiling ko.

At alam kong kayang-kaya mo ito.

Handa ka na ba, Noynoy Aquino?

An Open Letter: Calling Everyone to THINK

An Open Letter: Calling Everyone to THINK

by Yahn

Dearest Voter,

Nawa’y sa iyong pagboto ay i-set aside mo muna ang personal biases mo. Bago mo isulat ang ngalan ng iyong kandidato ay nawa’y mapag-isipan mo ng husto ang traits and qualities nya as a leader. Sana hindi ka mabingi sa mga specific nyang pangako na kung hihimayin mo’y wala naman talagang kasiguruhang maisasakatuparan. Dahil kapang nariyan na rin lang siya sa posisyon, magiging objective na rin sya. Hindi na rin nya maisasaalang-ala ang inyong pinagsamahan.

Madalas nating maisip na ang malaking bulk ng responsibilidad at pag-iisip ay nakakasalalay sa isang leader. Ngunit hindi natin namamalayang ang kakarampot na oras na laan ng botante sa pagpili ng kanyang kandidato ay higit na mas mabigat na responsibilidad. Kung anong ikinasaglit ng pagmumuni-muni, ay sya namang sakit sa ulo sa pagwe-weigh down ng choices. Ngunit hindi tayo nararapat ng tumigil sa pag-iisip. Tandaan natin na pananagutan natin ang sinumang mailuluklok sa posisyon, whether we like it or not.

Muli, sa pagboto natin ay paganahin nating maigi ang pagiging kritikal natin. Let us see the bigger picture. Wag tayong padalos-dalos sa gusto nating marinig. Let’s view things in a better perspective. Sukatin ang leader in terms of measurable variables, and not just based on what they now say before us. Words are mere words. Wag tayong paligoy-ligoy sa vague statements. Suriin natin instead kung sinong malawak ang grasp ng kaisipan (experience) at hindi lamang malawak ang pananaw sa iisang concern.

Higit sa lahat, isaalang-ala natin ang grupong ating pinanghahawakan. Ang tanong: sa kandidatong ito ba ay kampante akong nasa mabuting kamay ang aming pangkat? O sa kandidatong ito ay matutugunan nya lamang ang nais ng iilan sa amin? Wag na wag ring kalilimutan ang respetong laging nilalaan para sa leader–kandidato mo man sya o hindi. Handa ka bang igalang sya sa ayaw at sa gusto mo?

Botante… oo, mahirap talagang mag-isip. Sakit sa ulo ang dulot nito. Pero mas mahirap naman magsawalang-kibo. Pero ang importante sa lahat ay ang paninindigan. Tandaan natin ang laging manindigan. Stand up not just for what is right, but for what you believe in. Stick, and always do so, to your principles. When all else fails, ito ang makakapitan mo.

Mag-isip. PLEASE. At manindigan.

Lubos na gumagalang,
Kapwa Botante

“Those who are too smart to engage in politics are punished by being governed by those who are dumber.” – Plato quotes

hinarbat mula sa friend ko sa Tabulas