Tag Archives: yaya

MM-S2E02 – Ayaw Ko Pumasok

Prep ako noon. Hindi ko rin alam kung anong klaseng katamaran ang nakuha kong sakit pero ayoko talaga pumasok sa school. Siguro, ayaw ko lang talaga maligo bago pumasok.

Tanghali na. Mga 10am ata ang klase ko sa Don Bosco Sta.Mesa. Kahit na ALL GIRLS ang school na yun, FYI, co-ed siya hanggang Grade 4. Prep pa lang ako kaya kahit lalaki ako, may karapatan ako pumasok  pumasok sa ALL GIRLS school.

Ewan, malamang may makitid na utak na magko-comment sa baba na may kabaklaan ako.

Anyway, yun na nga. Pinipilit na ako maligo para makakain na at makapasok na sa school. Ang kaso, andami kong dahilan.

Eto lang ang naaalala ko na naging conversation dun sa yaya ko;

Quilpué Ako: Bakit ba kailangan pumasok?
where do i buy prednisone Yaya: Para matuto! (sabay hila sa akin pababa ng hagdan)
Ako: Bakit kailangan matuto?  (hindi naman masakit pero naiiyak na ako, ayoko talaga ng pinipilit ako)
Yaya: Para marunong ka! (Tumaas na ang boses ni ate)
Ako: Bakit kailangan marunong? (Tumutulo na ang uhog at ang luha)
Yaya: Para paglaki mo, may trabaho ka! (Huminahon ng kaunti dahil medyo sumunod na ako papunta sa banyo.)
Ako: Bakit kailangan magka-trabaho? (Huminto ako sa paglalakad)
Yaya: Para may pera! (Nakukulitan na)
Ako: Bakit kailangan ng pera? (Nilakasan ko ang boses ko)
Yaya: PARA MABUHAY! (sumigaw na siya)
Ako: EDI WAG MABUHAY!

Memory Miyerkules ang tawag sa aking proyekto para ibahagi ang kwento ng buhay ko na may kinalaman sa sitwasyon ko ngayon. Bukod sa pagbibigay ng maiksing intro para sa mga susunod na blogpost, layunin din nito na maibahagi ang aking talambuhay.

Memory Miyerkules Dahil sa Ulan

Grade 1 ata ako non. Dito rin kami sa Sta.Mesa pa nakatira. Nag-announce ang DECS (Department of Education, Culture and Sports) na walang pasok dahil signal number 1.

DECS ang dating pangalan ng pinagsamang DepEd at CHED. Malawak kasi ang saklaw ng DECS kaya hinimay nila para maka-pokus sa mga dapat gawin.

Anyway, too late na nag-announce ang DECS na walang pasok. Mga 1 hour na lang ata nun bago mag-start ang klase namin. E bihis na ko ng uniform ko. Sinabihan na lang ako ng yaya ko na magpalit ng pambahay. Sure daw siya na walang pasok.

patak ng ulan

Wala akong tiwala ke yaya, pero sumunod na rin ako sa utos.

Maya-maya, dumating ang school service ko. Lahat ng mga ka-service ko, nag-aantay na sa labas ng gate namin. Nahihiya ako dahil nga sila, nakabihis na at ako, nakapambahay lang.

Tumakbo ako papasok ng bahay at nagtago sa ilalim ng kama dahil sa hiya. Mga isang oras din ako doon. Hindi naman ako hinanap ng kahit na sino.

Siguro nga, kinausap ni yaya ko ang driver ng school service at lahat ng mga kaklase ko. Sinabi na niya siguro na wala ngang pasok.

Nasabi ko na bang wala akong tiwala sa yaya ko?

Nang sumunod na araw na may pasok na dahil wala nang bagyo, tinanong ko teacher ko, “Wala po ba talagang pasok kahapon?”

“Wala”, sagot ni teacher.

“A ok po.”

Mukhang dapat ko pagkatiwalaan pa ng mas mabuti ang yaya ko.